Oplossing voor schoonmaker

FNV en EW Facility Services hebben vanmorgen de koppen bij elkaar gestoken om tot een oplossing te komen voor Ramazan Gökçe. Gökçe werkt in twee banen 55 uur per week en zou hiermee volgens EW de arbeidstijdenwet overtreden. Daarom was ontslag voor hem aangevraagd.
FNV en EW hebben nu de conclusie getrokken dat er een wezenlijk verschil bestaat in interpretatie van de Arbeidstijdenwet tussen de twee partijen. Besloten is om te proberen hier samen één standpunt over in te nemen voor nu en voor de toekomst. De verwachting is hier binnen enkele maanden uit te komen. Deze uitkomst zal dan ook niet alleen voor Gökçe gelden maar ook voor alle vergelijkbare gevallen in de schoonmaakbranche.
Totdat FNV en EW er samen uit zijn hoe de arbeidstijdenwet te interpreteren, blijft Gökçe sowieso in dienst bij EW voor het volledig aantal uren waarvoor hij momenteel een arbeidsovereenkomst heeft. Dit geldt ook voor andere medewerkers in een vergelijkbare situatie. EW betreurt het misverstand dat ontstaan is over de omvang van de ontslagaanvraag. Volgens EW was het niet de bedoeling de volledige arbeidsovereenkomst te ontbinden. Het zou gaan om een urenvermindering tot een 48-urige werkweek voor Gokce.
De vakbond van Schoonmakers, FNV Bondgenoten, beschouwt het ‘terugdraaien’ van het voorgenomen ontslag als een succes van de schoonmakers op Schiphol die in actie zijn gekomen.
Bovenstaande tekst is een gezamenlijke verklaring van FNV Bondgenoten en EW. Zie ook: FNV Bondgenoten, en: Gemeente moet klokkenluiders beschermen.

Schoonmakers steunen klokkenluider Gökçe

Werknemers zijn de spil van mijn bedrijf, aldus oprichter Eric Wentink van schoonmaakbedrijf EW vorig jaar. Dit weerhield EW er echter niet van om schoonmaker Ramazan Gökçe te ontslaan nadat hij zijn verhaal had gedaan over omstandigheden in de schoonmaaksector. Vanmiddag gingen zijn collega’s naar de EW-vestiging op Schiphol om verhaal te halen.
Gökçe, een alleenstaande ouder van drie jonge kinderen die 55 uur per week werkte om rond te komen, deed zijn verhaal in Onzeker Bestaan, een boek van journalist Will Tinnemans en fotograaf Chris de Bode waarin werknemers aan de onderkant van de arbeidsmarkt worden geportretteerd.
Vervolgens werd Gökçe op straat gezet door zijn werkgever EW Cleaning Services. Hij zou de arbeidstijdenwet hebben overtreden door 55 uur per week te werken.
Vakbondsbestuurder Ron Meyer van FNV Bondgenoten: “Dit geval is typerend voor de manier waarop schoonmaakbedrijven met hun werknemers omspringen. Ze vinden het prima dat mensen veel uren maken. Maar Ramazan ontslaan ze. Zonder er rekening mee te houden dat het werken van deze uren een bittere noodzaak voor hem is. In dit geval speelt bovendien nog extra mee dat Ramazan hierover naar buiten treedt. Wie zijn mond opentrekt wordt op straat gezet. Dat vinden wij oneerlijk.”
Vanmiddag gingen enkele tientallen schoonmakers naar het EW-kantoor op Schiphol. Vakbondsleider Judy Lock eiste dat de situatie van Gökçe wordt rechtgezet. Een woordvoerder van EW weigerde op de zaak in te gaan, omdat het zou gaan om een ‘privézaak’. Meyer zei dat de protesten door zullen gaan tot de zaak is opgelost.
Achteraf benaderden twee agenten een groep schoonmakers. “Gaan jullie actievoeren of zijn jullie net klaar? Want we hebben een melding gekregen dat er iets aan de hand is.”
Op 25 september wordt een tentoonstelling van de foto’s uit Onzeker Bestaan geopend bij de HTIB in Amsterdam. Dit artikel verscheen eerder op Nieuws uit Amsterdam

Rafelrand van de arbeidsmarkt

Leven aan de rafelrand van de arbeidsmarkt: Tentoonstelling, Theater, Discussie, Muziek, Rol vakbond en politiek
HTIB 1e Weteringplantsoen 2-C Amsterdam, 18.00 uur. Iedereen welkom!

Tijdelijke contracten, altijd sappelen, hopen dat de wasmachine het niet begeeft, zorgen over de toekomst van de kinderen en weinig uitzicht op betere tijden. Honderdduizenden werknemers sprokkelen met hard werken een karig inkomen bij elkaar. Ze werken op onmogelijke tijden. Sommigen hebben zelfs twee banen.
Geef de mensen om wie het gaat een gezicht, in woord en beeld, vroeg de FNV aan fotograaf Chris de Bode en schrijver Will Tinnemans. Dat deden ze: de portretten van 22 werknemers zijn gebundeld in een onlangs verschenen boek: ’Onzeker bestaan’. De tentoonstelling wordt 25 september geopend!

Programma
18.00 uur Inloop met een hapje en een drankje, tentoonstelling bekijken
19.00 uur Opening van de tentoonstelling door Leo Hartveld, FNV Federatiebestuurder,
en Mustafa Ayranci, voorzitter van de HTIB (de Turkse arbeidersbond)
19.30 uur Actrice Els Holtzer vertolkt een van de personages uit het boek:
‘Het verhaal van een alleenstaande moeder die als schoonmaakster werkt’
Discussie met het publiek over de situatie die wordt weergegeven
Wat kunnen we aan positieverbetering doen?
20.00 uur Kennnismaking met ‘Domestic workers’, mensen die veelal illegaal in het huishouden
werken en daarmee de kost proberen te verdienen. Ze hebben geen sociale zekerheid.
20.15 uur Informele gesprekken onder het genot van een drankje
20.30 uur Acteur Gürkan Küzücscentürk vertolkt een van de personages uit het boek: ‘Het verhaal van een Turkse schoonmaker die twee banen heeft om in zijn levensonderhoud te kunnen voorzien’
Discussie met het publiek over de situatie die wordt weergegeven
Wat kunnen we aan positieverbetering doen?
21.00 uur Discussie en gesprekken met aanwezige personen uit het boek ‘Onzeker bestaan’
21.30 uur Afsluiting met muziek, borrel en napraten
Onno van der Vlerk, de spreekstalmeester van de Amsterdamse vakbondsthemacafés, formuleert samen met degenen die tijdens de gesprekken hun inbreng geleverd hebben, een aantal conclusies en aanbevelingen.
Daarbij zullen ook aanbevelingen zijn, als ‘huiswerk’ voor vakbond en politiek, landelijk en plaatselijk.

Banen in plaats van barbecues

[Door Rutger Groot Wassink] - De huidige economische crisis slaat overal ongenadig hard toe. Onlangs organiseerde het gemeentebestuur van Amsterdam een echte arbeidsmarkttop. Tal van bobo’s werden opgetrommeld om hun licht over de Amsterdamse ontwikkelingen te laten schijnen. Want het gaat niet goed. De crisis heeft gevolgen voor iedereen maar sommige groepen zijn net iets meer de pineut. Om precies te zijn: de ouderen en de jongeren. Alleen in Amsterdam zullen volgend jaar 10.000 jongeren werkloos worden zo berekende een onderzoeksbureau. De jeugdwerkloosheid loopt op. Nu al naar 9.2 % landelijk, dat zijn 78.000 jongeren! Zorgwekkend is ook dat er een tekort van 150.000 stageplaatsen dreigt waardoor ook schoolgaande jongeren klem komen te zitten. Dat zal de cijfers van voortijdige schooluitval en de jeugdwerkloosheid alleen maar verder doen stijgen. En die waren al niet zo best in Amsterdam. Het is zaak de jongeren die nu hun werk verliezen of die niet direct een baan vinden, fit te houden voor de arbeidsmarkt. We weten dat het tekort aan arbeidskrachten in de nabije toekomst door de vergrijzing structureel is. De jongeren zijn dus al heel snel weer nodig. Misschien door een opleving al over een of twee jaar. Het gaat er nu dus om dat jongeren betrokken blijven bij de arbeidsmarkt. Door scholing of werk. Als je langer dan een half jaar zonder onderwijs of werk zit loop je blijvende schade op. En daar is niemand bij gebaat. Bezig en betrokken blijven moet dus het motto zijn. Het gemeentebestuur moet alles op alles zetten om de jeugdwerkloosheid te bestrijden. En die aanpak moet ook tot doel hebben structurele achterstanden weg te werken. Ik zal uitleggen wat ik hiermee bedoel.
Het kabinetsplan ter bestrijding van de crisis zet in op het terugdringen van de jeugdwerkloosheid. Maar mijns inziens zou er extra aandacht moeten zijn voor de arbeidsmarktpositie van allochtone jongeren. De werkloosheid onder deze groep was voor de crisis al hoog. In vergelijking met de autochtone beroepsbevolking zit een gemiddelde Turk of Marokkaan 3x zo vaak thuis zonder betaald werk. Nu is de economische crisis aanleiding om weer eens over de arbeidsmarktpositie van niet-westerse migranten na te denken. Dat is met een reden want de werkgelegenheid van deze groep is conjuctuurgevoeliger dan die van de gemiddelde autochtoon. Allochtonen werken vaker in een flexibel dienstverband en vaker in gevoelige sectoren. Zij hebben daardoor een grotere kans om door de crisis te worden geraakt. Kort gezegd: de conjunctuurgevoeligheid pakt positief uit als het goed gaat. De werkloosheid loopt dan rap terug. En het pakt slecht uit als het even tegen zit. En nu zit het goed tegen. Maar we hebben het eigenlijk over een structureel probleem waar een structurele oplossing voor gevonden moet worden.
In 2006 bracht de Sociaal Economische Raad (SER) een advies uit achterstandspositie van allochtone jongeren met de titel: ‘Niet de afkomst maar de toekomst’. Aanleiding was dat de jeugdwerkloosheid onder niet-westerse allochtonen in de grote steden tot 40-45% was opgelopen. Ik vraag me af of de situatie nu wezenlijk anders is. De laatste cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) laten zien dat de gemiddelde werkloosheid onder allochtone jongeren door de crisis sterk stijgt. Bij Turkse jongeren tussen de 15-25 jaar hebben we het dan over 23,5%. Bij Marokkanen van 15 tot 25 is het 24,9%. Dat is nog al wat. Niet uit te sluiten valt dat het werkelijke cijfer voor de vier grootste steden aanmerkelijk hoger ligt. Ik vrees dat we er rekening mee moeten houden dat we volgend jaar weer de richting op gaan van de cijfers uit 2006. Al eerder gaf ik aan dat de verwachting is dat volgend jaar 10.000 jonge Amsterdammers hun baan zullen verliezen. Hoeveel van deze jongeren zullen allochtoon zijn?
Er liggen structurelere oorzaken ten grondslag aan de slechte arbeidsmarktpositie van allochtone jongeren. Kijken we naar het gemiddelde opleidingsniveau dan scoren deze jongeren nog altijd slechter dan hun autochtone tegenhangers. Voortijdig schooluitval komt nog steeds te veel voor en zo zijn er nog wel wat zaken aan te stippen. We moeten alles dat we kunnen inzetten om die startpositie te verbeteren. Mentoring, stageprojecten, het wegwerken van taalachterstand, extra aandacht voor soft skills en ga zo maar door. De oplossingen voor de structurele knelpunten zijn er maar er is tot nu toe veel te weinig mee gedaan. Op het moment dat de oplossingen op papier stonden trok de economie weer aan. En daarmee werd het voorgestelde beleid feitelijk overbodig verklaard. Het ging immers goed of was het maar ietsjes beter?
Even terug naar de crisis. Allochtone jongeren zullen zeker profiteren van het plan ter bestrijding van de jeugdwerkloosheid. Maar lossen we hiermee de structurele oorzaken op? Wordt de slechtere arbeidsmarktpositie fundamenteel verbeterd? Nee, natuurlijk niet. Misschien moet werk wel veel nadrukkelijker onderdeel worden van de wijkaanpak.
Het moet gaan om banen en niet om barbecues. Er zijn tal van maatregelen mogelijk om de arbeidsmarktpositie van niet-westerse allochtone jongeren structureel te verbeteren
Met algemeen en specifiek beleid. Daar is politieke wil, daadkracht en budget voor nodig.
Laten we nu niet wachten op de volgende crisis voordat we wat gaan doen. We moeten allen nu aan de slag.
Rutger Groot Wassink is beleidsadviseur arbeidsmarktbeleid en sociale zekerheid bij de FNV. Dit artikel verscheen eerder in Mug Magazine. Foto Arjen Veldt.

Geen extra controle bijstand

De DWI Amsterdam heeft voorlopig geen interesse in de verruimde mogelijkheden om bijstandsfraude op te sporen. ,,Wij gaan er geen extra mensen op inzetten.”
Dat meldt Carmen Westra, woordvoerder van de Dienst Werk en Inkomen (DWI) Amsterdam tegenover de Mug. Ze zegt dat de Amsterdamse (DWI) geen gebruik zal maken van de diensten van de Sociale Inlichtingen- en Opsporingsdienst (SIOD).

Actie tegen bezuiniging AOW

[UPDATE - verslag hier] - FNV-voorzitter Agnes Jongerius is te gast in de bijzondere, eenmalige zomerquiz Doen of Niet Doen op 13 juli 2009 op het Buikslotermeerplein in Amsterdam. Zo wordt op ludieke en toegankelijke wijze duidelijk waarom de verhoging van de AOW-leeftijd geen oplossing is voor de crisis. De verhoging van de AOW-leeftijd naar 67 jaar is niet onvermijdelijk. Het is een onnodige en oneerlijke bezuiniging die vooral de lage inkomens treft. Dat is de boodschap van FNV Bouw tijdens deze actie. Onder het genot van snacks, drankjes en muziek nodigt FNV Bouw het marktpubliek en de bouwvakkers van de nabijgelegen bouwterreinen uit advies te geven. John Kerstens, voorzitter van FNV Bouw, is uiteraard ook aanwezig. Hij staat Agnes Jongerius met raad en daad bij tijdens het spelen van deze zomerquiz. Beiden zullen na afloop het woord richten tot de aanwezige winkeliers, het winkelend publiek en het bouwend personeel.
Dat de AOW-discussie leeft onder de leden en sympathisanten van FNV Bouw blijkt wel uit het feit dat inmiddels ruim 3.000 mensen hebben gereageerd op de AOW-poll op de website van FNV Bouw. Bovendien kwamen ruim 1000 respondenten desgevraagd met alternatieven om de benodigde bezuinigingen toch rond te krijgen. De overgrote meerderheid van de respondenten gaat uit van het uitgangspunt dat de sterkste schouders de zwaarste lasten moeten dragen. Een inkomensafhankelijke zorgpremie en kinderbijslag, fiscalisering van de AOW en beperking van de hypotheekrenteaftrek voor miljonairs zijn de meest voorkomende voorstellen. In oktober presenteren de sociale partners een SER-advies met alternatieven.
“Er zijn inmiddels legio onderzoeken waaruit blijkt dat Nederlanders niet willen dat de AOW-leeftijd wordt verhoogd. Daarbij is het volstrekt onnodig. Het kabinet moet €4 miljard bezuinigen en daar zijn vele, vele alternatieven voor. De zwaarste lasten moeten op de sterkste schouders terecht komen.” Dat zegt FNV-voorzitter Agnes Jongerius. Inmiddels is ook uit onderzoek van Maurice de Hond gebleken dat 68% van de Nederlanders tegen verhoging van de AOW-leeftijd is. FNV Bouw blijft zich dan ook sterk maken tegen deze ordinaire bezuiniging. John Kerstens (foto): “Het is onnodig en bovendien oneerlijk. Bouwvakkers beginnen al heel vroeg met werken en verrichten daarna hun hele leven zwaar lichamelijk werk. Het is al voor hen een hele opgave de pensioenleeftijd van 65 gezond en fit te bereiken. Mensen moeten daarna de tijd krijgen van hun welverdiende pensioen te genieten.”
Bron: FNV Bouw

NVJ steunt de Telegraaf in zaak tegen AIVD

De NVJ en het Genootschap van Hoofdredacteuren treden op als mede-eisers in het kort geding dat De Telegraaf heeft aangespannen tegen de Staat der Nederlanden. In het geding eist De Telegraaf dat de Algemene Inlichtingen en Informatiedienst onmiddellijk ophoudt met afluisteren van journalisten en doorzoeken van woningen, en dat alle bemachtigde materiaal wordt teruggegeven. Het geding dient op donderdag16 juli voor de voorzieningenrechter in Amsterdam.
NVJ en Genootschap treden op als mede-eisers omdat beide organisaties het afluisteren van journalisten als een grove schending beschouwen van het recht op bescherming van bronnen. De NVJ had gedacht dat de AIVD van zijn fouten in het verleden zou hebben geleerd. Eerder werd de AIVD al scherp terechtgewezen in de kwestie Mos/De Haas in 2006, twee De Telegraaf-journalisten die werden gegijzeld om hen te dwingen de identiteit van hun bronnen prijs te geven. Het afluisteren ondermijnt het voor journalisten cruciale belang van betrouwbaarheid en onafhankelijkheid, aldus de NVJ. Journalisten zijn voor hun werk afhankelijk van bronnen, die misstanden, zonodig anoniem, onder de aandacht van het publiek willen brengen. Die bronnen moeten er zeker van kunnen zijn, dat door de journalist toegezegde vertrouwelijkheid aangaande de identiteit van de bron ook kan worden waargemaakt.
Als in een land geaccepteerd wordt dat de AIVD en justitie doelbewust journalisten gaan volgen en afluisteren om hun eigen falen te maskeren is dat een directe bedreiging van de rechtsstaat.
Bron: NVJ